การพัฒนาเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ด้วยโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรม กรณีศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย

บทคัดย่อ
 
ชื่อเรื่อง        การพัฒนาเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น   ด้วยโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์ และพฤติกรรม  
          กรณีศึกษาโรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย
ผู้รายงาน      นางรัชนี  เต็มแก้ว    
ปีที่รายงาน    2563             
 
  การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อเปรียบเทียบเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มทดลอง ก่อนและหลังการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรม  (2) เพื่อเปรียบเทียบเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มควบคุม ระยะก่อนการทดลองกับระยะหลังการทดลอง (3) เพื่อเปรียบเทียบเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม (4) เพื่อเปรียบเทียบเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มทดลอง ระยะหลังการทดลองกับระยะติดตามผล
          กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2563 โรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี  ซึ่งได้จากการคัดกรองนักเรียนตามระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนชุมชนวัดไทรน้อย ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงหรือกลุ่มมีปัญหา และได้สอบถามความสมัครใจเข้าร่วมการทดลอง จำนวน 18 คน ซึ่งเป็นเพศหญิงทั้งหมด หลังจากนั้นจัดกลุ่มด้วยวิธีการจับสลากสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งเป็นชั้นภูมิ (Stratified Sampling) เป็นกลุ่มทดลอง 9 คน และกลุ่มควบคุม 9 คน ดังนี้ (1) กลุ่มทดลอง 9 คน ประกอบด้วย (ก) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1  จำนวน  3  คน (ข) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2  จำนวน  3  คน (ค) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  จำนวน  3  คน (2) กลุ่มควบคุม 9 คน ประกอบด้วย (ก) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 3  คน
(ข) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2  จำนวน 2 คน (ค) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  จำนวน 4 คน
เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่  (1) โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรม  (2) แบบวัดเจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล  ได้แก่  ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที
             ผลการศึกษาพบว่า

1.  เจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มที่ใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรม หลังใช้โปรแกรมสูงกว่าก่อนใช้โปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ  .01
2.  เจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มที่ไม่ได้ใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรม ระยะหลังการทดลองไม่แตกต่างกับระยะก่อนทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 
3.  เจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มทดลองที่ใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรม  ระยะหลังทดลองมีเจตคติสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ  .01
4.  เจตคติต่อพฤติกรรมทางเพศของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น  กลุ่มที่ใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มตามทฤษฎีเหตุผล อารมณ์และพฤติกรรม  ระยะติดตามผลสูงกว่าระยะหลังใช้โปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ  .01