ครูสอนซ่อมเสริมให้นักเรียนจากจุดที่ยังไม่เข้าใจ ครูสอนซ่อมเสริมให้นักเรียนจากจุดที่ยังไม่เข้าใจ

นักเรียนไม่ผ่านตัวชี้วัด ครูควรสอนซ่อมเสริมและเก็บหลักฐานอย่างไร

ขั้นตอนสอนซ่อมเสริมจากข้อผิดจริง เปลี่ยนวิธีสอน ฝึกเฉพาะจุด ประเมินใหม่ และเก็บหลักฐานเท่าที่จำเป็นตามระบบโรงเรียน

เมื่อนักเรียนยังไม่ผ่าน ครูควรวิเคราะห์ว่าติดความรู้พื้นฐาน ความเข้าใจคำสั่ง ขั้นตอน หรือการนำไปใช้ แล้วสอนใหม่ด้วยวิธีที่ต่างจากเดิม ฝึกเฉพาะจุด เปิดโอกาสให้แสดงการเรียนรู้อีกครั้ง และบันทึกก่อนช่วย วิธีช่วย กับผลหลังช่วยตามระบบโรงเรียน ไม่ควรให้ทำใบงานเดิมซ้ำโดยไม่มีคำอธิบายเพิ่ม

ขั้นที่ 1 ระบุสิ่งที่ยังไม่ผ่านให้แคบ

อย่าเริ่มจากคะแนนรวมว่า “ไม่ผ่านวิชา” ให้ดูจุดประสงค์ ข้อคำถาม ชิ้นงาน หรือพฤติกรรมที่ยังทำไม่ได้ เช่น หาคำตอบได้แต่ไม่อธิบายเหตุผล คำนวณถูกแต่สลับหน่วย หรืออ่านเรื่องได้แต่จับใจความไม่ได้

ข้อมูลแคบช่วยเลือกการสอนซ่อมที่ใช้เวลาน้อยและตรงจุด

ขั้นที่ 2 หาสาเหตุที่เป็นไปได้

  • ขาดความรู้พื้นฐาน
  • เข้าใจแนวคิดคลาดเคลื่อน
  • คำสั่งหรือภาษาเป็นอุปสรรค
  • ยังทำขั้นตอนไม่คล่อง
  • วิธีประเมินไม่เปิดโอกาสให้แสดงความรู้
  • เวลา สื่อ หรือสภาพแวดล้อมไม่เหมาะสม

ใช้คำถามสั้นหรือให้นักเรียนอธิบายวิธีคิด อย่าเดาสาเหตุจากคะแนนเพียงอย่างเดียว

ขั้นที่ 3 เปลี่ยนวิธี ไม่เพิ่มเพียงจำนวนงาน

ใช้ตัวอย่างใหม่ ของจริง แผนภาพ การคิดให้ดู การแบ่งขั้น หรือการฝึกกลุ่มเล็ก หากเดิมเป็นการบรรยาย อาจเปลี่ยนเป็นลงมือและอธิบาย หากเดิมเป็นโจทย์ยาว อาจแยกข้อมูลกับคำถามก่อน

กำหนดเป้าหมายสั้นและบอกนักเรียนว่าเมื่อใดถือว่าทำได้ เพื่อให้เห็นความก้าวหน้า

วงจรวิเคราะห์ สอนซ่อม ประเมินใหม่ และบันทึกผล

ขั้นที่ 4 ประเมินใหม่ให้ตรงเป้าหมาย

ใช้ภารกิจใหม่ที่วัดความสามารถเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องเหมือนข้อเดิมทุกคำ หากเป้าหมายเป็นการปฏิบัติ ควรให้ปฏิบัติ ไม่ใช้การคัดคำตอบแทน

เงื่อนไขคะแนนและการแก้ผลต้องยึดระเบียบหรือแนวปฏิบัติของโรงเรียน ครูไม่ควรกำหนดสิทธิ์หรือการหักคะแนนขึ้นเองภายหลัง

เก็บหลักฐานอะไรบ้าง

  • เป้าหมายหรือรายการที่ยังไม่บรรลุ
  • หลักฐานก่อนช่วย เช่น ข้อคำตอบหรือชิ้นงาน
  • วิธีและช่วงเวลาที่ช่วย
  • หลักฐานประเมินใหม่
  • ผลและขั้นตอนต่อไป

เก็บเท่าที่จำเป็น ไม่ต้องถ่ายภาพทุกนาทีหรือทำแฟ้มหนา หากระบบโรงเรียนมีช่องบันทึกอยู่แล้วให้ใช้จุดเดียว

ตัวอย่างบันทึกสั้นที่นำไปใช้ต่อได้

ตัวอย่างสมมติในวิชาคณิตศาสตร์: นักเรียนตอบว่า 2 เมตรเท่ากับ 20 เซนติเมตร ครูจึงตรวจว่าผู้เรียนสับสนเรื่องหน่วยหรือเพียงเขียนเลขศูนย์ตก แล้วใช้สายวัดและตารางเทียบหน่วยก่อนให้ทำโจทย์ใหม่

สิ่งที่บันทึก ตัวอย่างข้อความ
เป้าหมาย แปลงเมตรเป็นเซนติเมตรและอธิบายว่า 1 เมตรเท่ากับ 100 เซนติเมตรได้
หลักฐานก่อนช่วย โจทย์ 2 เมตร: ตอบ 20 เซนติเมตร; เมื่อถามวิธีคิด ยังอธิบายความสัมพันธ์ของหน่วยไม่ได้
วิธีช่วย ให้วัดระยะ 1 เมตรจริง นับเซนติเมตรบนสายวัด แล้วฝึกกับระยะใหม่โดยอธิบายวิธีคิดออกเสียง
หลักฐานหลังช่วย โจทย์ใหม่ 3 เมตรและ 1.5 เมตร: บันทึกคำตอบพร้อมคำอธิบายของผู้เรียน ไม่ใช้โจทย์เดิมเพียงข้อเดียวเป็นหลักฐาน
ขั้นต่อไป ถ้ายังสับสน ให้ฝึกอ่านหน่วยบนสายวัดเพิ่ม; ถ้าอธิบายได้ ให้ทบทวนอีกครั้งในงานครั้งถัดไป

ครูเปลี่ยนตัวเลขและภารกิจให้ตรงตัวชี้วัดของชั้นเรียนจริง ใช้รหัสนักเรียนหรือระบบภายในที่โรงเรียนกำหนดเมื่อจำเป็นต้องติดตามรายบุคคล และพิจารณาผลตามเกณฑ์ของสถานศึกษา ไม่ใช้ตัวอย่างนี้กำหนดคะแนนผ่านแทนโรงเรียน

สอนซ่อมอย่างไรเมื่อมีนักเรียนหลายคน

จัดกลุ่มจากข้อผิดแบบเดียวกัน สอนเฉพาะจุด 10-20 นาที แล้วให้ลองทำและรับข้อเสนอแนะ นักเรียนที่ผ่านแล้วทำงานต่อยอดหรือทบทวนด้วยตนเอง ไม่ควรหยุดทั้งห้องเรียนเรื่องเดิมทุกครั้ง

ใช้ผลจาก การวิเคราะห์ข้อสอบรายข้อ และออกแบบหลักฐานด้วย แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน

การวัดผลอย่างเหมาะสมเพื่อให้ผู้เรียนพัฒนาอย่างต่อเนื่องเป็นส่วนหนึ่งของ มาตรฐานตำแหน่งครู ว3/2564

เมื่อจบภาคเรียน ให้นำผลก่อนช่วย วิธีช่วย และผลหลังช่วยไปประกอบ สรุปผลการเรียนรู้ปลายภาคเพื่อวางแผนภาคถัดไป โดยส่งต่อเฉพาะข้อมูลที่ครูคนถัดไปจำเป็นต้องใช้

สรุป

สอนซ่อมเสริมที่ได้ผลเริ่มจากรู้ว่าติดตรงไหน เปลี่ยนวิธีให้ตรงสาเหตุ ฝึกเฉพาะจุด และประเมินใหม่ด้วยหลักฐานที่ตรงเป้าหมาย เอกสารควรช่วยติดตามการเรียนรู้ ไม่กลายเป็นงานที่แยกจากการช่วยนักเรียน

คำถามที่พบบ่อย

สอนซ่อมต้องใช้ข้อสอบเดิมหรือไม่

ไม่จำเป็น ควรใช้ภารกิจที่วัดความสามารถเดียวกันและลดผลจากการจำคำตอบ

นักเรียนผ่านหลังซ่อมควรได้คะแนนเท่าใด

ต้องยึดหลักเกณฑ์การวัดผลของสถานศึกษาและสิ่งที่แจ้งไว้ ไม่ควรกำหนดใหม่เป็นรายกรณีโดยพลการ

ต้องทำรายงานซ่อมเสริมแยกทุกคนไหม

ให้ยึดระบบโรงเรียน เก็บข้อมูลรายบุคคลเท่าที่ต้องใช้ยืนยันผลและวางแผนต่อ ไม่สร้างเอกสารซ้ำโดยไม่จำเป็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *