วันภาษาไทยแห่งชาติ มีขึ้นเพื่อระลึกถึงความสำคัญของภาษาไทย ในราวปี พ.ศ.1826 พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์ “ลายสือไทย” ขึ้นเป็นครั้งแรก ดัดแปลงมาจากอักษรมอญและเขมร มีพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ เพื่อใช้แทนความหมายและเสียงต่างๆ ในภาษาไทย ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็น “อักษรไทย” ที่เราใช้กันในปัจจุบันนั่นเอง
สรุปประวัติและความสำคัญของวันภาษาไทยแห่งชาติ
1. ความเป็นมา
– วันภาษาไทยแห่งชาติจัดขึ้นในวันที่ 29 กรกฎาคมของทุกปี
– เริ่มประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2542
2. ที่มาของวันสำคัญ
– เพื่อระลึกถึงวันที่รัชกาลที่ 9 ทรงอภิปรายเรื่อง “ปัญหาการใช้คำไทย” ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505
3. วัตถุประสงค์
– เฉลิมพระเกียรติและน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณของรัชกาลที่ 9
– ส่งเสริมความสำคัญของภาษาไทยในฐานะสมบัติทางวัฒนธรรม
– ยกระดับมาตรฐานการสอนและการใช้ภาษาไทย
– ส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ภาษาไทย
4. ประวัติภาษาไทย
– พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์ “ลายสือไทย” ในปี พ.ศ. 1826
– ลายสือไทยพัฒนามาเป็นอักษรไทยที่ใช้ในปัจจุบัน
5. กิจกรรมที่จัดในวันภาษาไทยแห่งชาติ
– จัดนิทรรศการเกี่ยวกับภาษาไทย
– จัดการประกวดแต่งคำขวัญ ประพันธ์ร้อยแก้ว-ร้อยกรอง และเรียงความ
– จัดการอภิปรายทางวิชาการเกี่ยวกับการเรียนการสอนภาษาไทย
วันภาษาไทยแห่งชาติจึงเป็นโอกาสสำคัญในการตระหนักถึงคุณค่าของภาษาไทย และส่งเสริมการอนุรักษ์และพัฒนาการใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ
