การพัฒนาความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กอนุบาลปีที่ 3 โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ เปรียบเทียบความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม ประชากรประกอบด้วยเด็กปฐมวัยชายและหญิง อายุระหว่าง 5 – 6 ปี ศึกษาอยู่ชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 ที่ โรงเรียนอนุบาลจรูญลองรัตนาคาร ในจังหวัดแพร่ จำนวน 2 ห้องเรียนรวมทั้งสิ้น 47 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 23 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม 1 ห้องเรียนจาก 2 ห้องเรียนซึ่งห้องเรียนมีลักษณะคล้ายคลึงกัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม มีค่าความเหมาะสมที่ระดับ 4.25 แปลผลว่า มีความเหมาะสมระดับมาก  และแบบทดสอบความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัยมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ที่. 87 ในภาพรวมทั้งหมด 5 ด้าน ได้แก่ การนับ การจำแนก การเปรียบเทียบ การเรียงลำดับ และการวัด ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน ในช่วงกิจกรรมเสริมประสบการณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาคุณภาพของเครื่องมือ คือ ค่าความยากง่าย ค่าอำนาจจำแนก ค่าความเหมาะสม และสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน คือ ค่าทีที่ไม่เป็นอิสระจากกัน ผลการวิจัยพบว่า เด็กปฐมวัยหลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรมมีความสามารถทางคณิตศาสตร์สูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งโดยรวมและรายด้าน โดยมีค่าเฉลี่ยหลังการจัดกิจกรรมของความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย ในแต่ละด้าน คือ การนับ ( = 7.43) การจำแนก ( = 7.78) การเปรียบเทียบ ( = 7.39) การเรียงลำดับ( = 7.52) และการวัด ( = 7.00)   คำสำคัญ: การจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการออกแบบเชิงวิศวกรรม ความสามารถทางคณิตศาสตร์               เด็กปฐมวัย