ผลการใช้แบบฝึกทักษะเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์

หัวข้องานวิจัย                         ผลการใช้แบบฝึกทักษะเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์เรื่อง ความน่าจะเป็น ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม  อำเภอเมือง  จังหวัดเชียงราย ชื่อผู้วิจัย                                 ฉันทวัฒน์ ฉันทะ         กลุ่มสาระการเรียนรู้                คณิตศาสตร์ พ.ศ.                                        2563   บทคัดย่อ           การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะ เรื่อง ความน่าจะเป็น 2. เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการใช้แบบฝึกทักษะ 3. เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังการใช้แบบฝึกทักษะ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้  คือ นักเรียนโรงเรียนสามัคคีวิทยาคม ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3.5 ภาคเรียนที่ 2  ปีการศึกษา 2563  จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบฝึกทักษะเรื่องความน่าจะเป็น  แบบทดสอบก่อนและหลังการใช้แบบฝึกทักษะ             ผลการวิจัยพบว่า  การหาประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะระหว่างใช้แบบฝึกทักษะ (E1) เท่ากับ  89.88 และประสิทธิภาพหลังใช้แบบฝึกทักษะ (E2)  เท่ากับ  90.25  แสดงว่าประสิทธิภาพของแบบฝึกทักษะ เรื่อง ความน่าจะเป็น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีค่าเท่ากับ 89.88/90.25  เมื่อเทียบกับเกณฑ์ 70/70 ปรากฏว่าแบบฝึกทักษะที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องความน่าจะเป็น หลังใช้แบบฝึกทักษะมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ  18.05   คะแนนสูงสุดเท่ากับ 20   และคะแนนต่ำสุดเท่ากับ 15 การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังใช้แบบฝึกทักษะ นักเรียนมีความก้าวหน้าเฉลี่ยเท่ากับ  6.40    คิดเป็นร้อยละ 32.00  คะแนนความก้าวหน้าสูงสุดเท่ากับ 10   คิดเป็นร้อยละ 50 และคะแนนความก้าวหน้าต่ำสุดเท่ากับ 3  คิดเป็นร้อยละ 15