จรรยาบรรณของวิชาชีพ

ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๖๒)

ข้อบังคับคุรุสภาว่าตัวยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๖๒) มาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพ หมายความว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับความรู้และประสบการณ์ในการจัดการเรียนรู้ หรือการจัดการศึกษา ซึ่งผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษารวมทั้งผู้ต้องการประกอบวิชาชีพทางการศึกษา ต้องมีเพียงพอที่สามารถนำไปใช้ในการประกอบวิชาชีพได้ มาตรฐานการปฏิบัติงาน หมายความว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับคุณลักษณะ หรือการแสดงพฤติกรรมการปฏิบัติงานและการพัฒนางาน ซึ่งผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา รวมทั้งผู้ต้องการประกอบวิชาชีพทางการศึกษา ต้องปฏิบัติตาม เพื่อให้เกิดผลตามวัตถุประสค์ และเป้าหมายการเรียนรู้หรือการจัดการศึกษา รวมทั้งต้องฝึกฝนพัฒนาตนเองให้มีทักษะ หรือความชำนาญสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง มาตรฐานการปฏิบัติตน หมายความว่า จรรยาบรรณของวิชาชีพที่กำหนดขึ้นเป็นแบบแผนในการประพฤติปฏิบัติตน ซึ่งผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา รวมทั้งผู้ต้องการประกอบวิชาชีพทางการศึกษาต้องยึดถือปฏิบัติตาม เพื่อรักษาและส่งสริมคียรติคุณชื่อเสียง และฐานะของผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาให้เป็นที่เชื่อถือศรัทธาแก่ผู้รับบริการและสังคม อันจะนำมาซึ่งเกียรติ และศักดิ์ศรีแห่งวิชาชีพ ดาวน์โหลด ข้อบังคับคุรุสภา – ราชกิจจานุเบกษา ล่าสุด

พฤติกรรมตามจรรยาบรรณของวิชาชีพครู

ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยแบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณของวิชาชีพ พ.ศ. 2550 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (11) (จ) มาตรา 50 แห่งพระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 ประกอบกับมติคณะกรรมการคุรุสภา ในการประชุม ครั้งที่ 2 :2550 วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2550 โคยกวามเห็นชอบของรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงศึกษาธิการคณะกรรมการคุรุสภา จึงออกข้อบังคับกรุสภาว่าด้วยเเบบแผนพฤติกรรมของวิชาชีพไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ข้อบังกับนี้เรียกว่า “ข้อบังคับครุสภาว่าด้วยแบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณของ วิชาชีพ พ.ศ. 2550″ ข้อ 2 ข้อบังคับนี้ไห้ไช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกมาเป็นต้นไป ข้อ 3 ในข้อบังคับนี้ “แบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณของวิชาชีพ” หมายความว่า ประมวลพฤติกรรมที่เป็นตัวอย่างของการประประพฤติที่กำหนดขึ้นตามจรรยาบรรณของวิชาชีพ ซึ่งผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา คือ ครู ผู้บริหารสถานศึกษาผู้บริหารการศึกษา เเละศึกษานิเทศก์ ต้องหรือพึงประพฤติปฏิบัติตาม ประกอบควบ พฤติกรรมที่พึงประสงค์ ที่กำหนดให้ผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาต้องพรือพึงประพฤติตามและพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ ที่กำหนดให้ผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษาต้องหรือพึงละเว้น “จรรยาบรรณของวิชาชีพ” หมาขความถึง มาตรฐานการปฏิบัติตนตามข้อบังกับคุรุสภา […]

การพักใช้และการเพิกถอนใบประกอบวิชาชีพครู

การพักใช้และการเพิกถอนใบประกอบวิชาชีพครู การพักใช้และการเพิกถอนใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูสามารถทําได้เมื่อครูทําผิด จรรยาบรรณ หรือผลการปฏิบัติไม่ได้มาตรฐาน (สมหวัง พิธิยานุวัฒน์, 2543) โดยมีหลักเกณฑ์และ วิธีการดังนี้ 1) การพักใช้ใบอนุญาตฯ สําหรับผู้ที่มีความผิดไม่ร้ายแรง เช่น ความผิดอันเกิดจากความ ประมาทซึ่งอาจดําเนินการตักเตือนหรือพักใช้ใบอนุญาตฯ 1 – 3 เดือน 4 – 12 เดือน หรือ 1 – 2 ปี เป็นต้น 2) การเพิกถอนใบอนุญาตฯ ใช้ในกรณีที่ครูทําผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงทําผิดวินัยอย่าง ร้ายแรงหรือมีความผิดในคดีอาญา การเพิกถอนใบอนุญาตฯให้ดําเนินการได้ในกรณีต่อไปนี้ – ตาย – ศาลสั่งจําคุก ยกเว้นรอลงอาญา – ประพฤติผิดวินัยร้ายแรง– ผิดจรรยาบรรณร้ายแรง ในส่วนของมาตรฐานการปฏิบัติตน ตามพระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการ ศึกษา พ.ศ. 2546 มาตราที่ 50 นั้นให้กําหนดเป็นข้อบังคับว่าด้วยจรรยาบรรณของวิชาชีพ ประกอบด้วย 1. จรรยาบรรณต่อตนเอง 2. จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ […]

งานพัฒนามาตรฐานวิชาชีพและจรรยาบรรณ

จรรยาบรรณของวิชาชีพ หมายถึง  จรรยาบรรณวิชาชีพตามข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพและจรรยาบรรณของวิชาชีพพ.ศ. ๒๕๔๘ ซึ่งผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา ต้องประพฤติตนตามจรรยาบรรณของวิชาชีพและแบบแผนพฤติกรรมตามจรรยาบรรณของวิชาชีพ ประกอบด้วย จรรยาบรรณต่อตนเอง,จรรยาบรรณต่อตนเอง,จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ,จรรยาบรรณต่อผู้รับบริการ,จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมประกอบวิชาชีพ,จรรยาบรรณต่อสังคม งานพัฒนามาตรฐานวิชาชีพและจรรยาบรรณ วัตถุประสงค์     1. เพื่อดำเนินการให้ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาจะต้องพัฒนามาตรฐานวิชาชีพและจรรยาบรรณตามที่ กฎหมายกำหนด 2. เพื่อยกระดับมาตรฐานวิชาชีพครูให้เป็นวิชาชีพชั้นสูง สร้างความเชื่อถือศรัทธา และ จูงใจ คนดี คนเก่ง เข้าสู่วิชาชีพครูให้มากขึ้น 3. เพื่อเป็นการประกันคุณภาพการจัดการศึกษา และคุ้มครอง ผู้บริโภค ผู้รับบริการ  ทางการศึกษาให้ได้รับอย่างมีคุณภาพและเป็นไปตามมาตรฐาน เอกสาร/ หลักฐานอ้างอิง พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2547 พระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 ข้อบังคับคุรุสภาว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพและจรรยาบรรณของวิชาชีพ พ.ศ. ๒๕๔๘

ความหมาย “จรรยาบรรณ”

ความหมาย “จรรยาบรรณ” จรรยาบรรณหมายถึง ประมวลกฎเกณฑ์ความประพฤติ หรือประมวลมารยาทของผู้ประกอบอาชีพ นั้น ๆ ต้องเป็นเอกลักษณ์ทางวิชาชีพ ใช้ความรู้ มีองค์กรหรือสมาคมควบคุม 1. ประมวลความประพฤติที่ผู้ประกอบอาชีพการงานแต่ละอย่างกําหนดขึ้นเพื่อรักษาและส่งเสริม เกียรติคุณชื่อเสียงและฐานะของสมาชิก อาจเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรหรือไม่ก็ได้ 2. หลักความประพฤติทิี่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจให้มีคุณธรรมและจริยธรรมของบุคคลในแต่ละกลุ่มวิชาชีพ จรรยาบรรณวิชาชีพ จรรยาบรรณเกิดขึ้นเพื่อ   มุ่งให้คนในวิชาชีพมีประสิทธิภาพ   ให้เป็นคนดีในการบริการวิชาชีพ   ให้คนในวิชาชีพมีเกียรติศักดิ์ศรีที่มีกฎเกณฑ์มาตรฐานจรรยาบรรณ จรรยาบรรณมีความสำคัญและจําเป็นต่อทุกอาชีพทุกสถาบันและหนว่ยงานเพราะเป็นที่ยึดเหนี่ยวควบคุมการประพฤติปฏิบัติ ด้วยความดีงาม สรุป  ที่มาของจรรยาบรรณ  ก็คือ รูปแบบหนึ่งของจริยธรรมในวงการวิชาชีพเป็นข้อกำหนดกฎเกณฑ์ให้ผุ้ประกอบวิชาชีพยึดถือปฏิบัติ  มีปกาศิตบังคับในระดับ “พึง”  คือพึงทำอย่างนั้น พึงทำอย่างนี้ ไม่ใช้เป็นการบังคับโดยเด็ดขาด  แต่ผลสัมฤทธิ์หรือเป้าหมายของจรรยาบรรณและศักดิ์ศรีของผู้ประกอบวิชาชีพโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อคนและเพื่องาน  ดังนั้นในแต่ละวิชาชีพจึงได้กำหนดจรรยาบรรณมากำหนดบทบาทหน้าที่ และพฤติกรรมของสมาชิกในวงกรวิชาชีพ

Loading...