ในวันที่โรงเรียนหนาว

ในวันที่โรงเรียนหนาว

เช้านี้อากาศหนาวจัดเป็นพิเศษที่โรงเรียนของผม คุณครูหลายท่านได้นำนักเรียนไปจัดการเรียนการสอนที่กลางแดดเนื่องจากในห้องเรียนหนาวเย็นจึงจำเป็นจัดการเรียนการสอนกลางแดดเพื่อให้แสงแดดช่วยให้ไออุ่น ซึ่งต่างจากผม ผมสอนวิชาคอมพิวเตอร์ไม่สามารถนำนักเรียนออกไปเรียนข้างนอกได้เพราะว่าวันนี้ต้องปฏิบัติ เลยพานักเรียนไปเรียนทฤษฎีข้างนอกเหมือนรายวิชาอื่นไม่ได้ ก็เลยต้องอยู่กับความหนาวเย็นในห้องคอมพิวเตอร์ต่อไป

ในขณะที่ผมเขียนบันทึกบทความอยู่นี้ อุณภูมิล่าสุดที่ผมเช็คอยู่ที่ 9 องศาหน้าต่างประตูไม่สามารถเปิดได้เพราะผมอยู่อาคาร 3 ชั้น 3 ไม่มีต้นไม้และอาคารมาบังลม ลมหนาวเลยพัดมาปะทะกับอาคารเต็มๆ ตอนนี้นิ้วมือของผมที่กำลังพิมพ์บันทึกอยู่นี้เริ่มไม่ขยับมันรู้สึกแข็งๆไม่สามารถขยับนิ้วได้ นักเรียนหลายคนบอกกับผมว่า “ครูหนูจะเขียนได้ไหมเนี๊ย นิ้วแข็งไปหมด”

จำได้สมัยเป็นเด็กผมชอบเล่นพ่นไอหนาวที่ออกมาจากปากกับเพื่อนๆที่สนามฟุตบอลของโรงเรียนในช่วงระหว่างอเข้าแถว เพื่อนผมคนหนึ่งหน้าเเข้งเขาเเตกเป็นขุ๋ยเป็นผลมาจากความหนาว ผมทักเขาว่าทำไมไม่หาคลีมมาใส่เขาบอกว่าไม่มีคลีมทา ผมก็เลยแซวเล่นไปว่า งั้นก็เอาน้ำมันหมูมาทาสิ 555 ต่อมาอีกวันเรามารอเข้าแถวตอนเช้าเหมือนเดิม ผมสังเกตเห็นว่าหน้าแข้งของเขามันวาวไม่มีรอยแตกร้าวจากอากาศหนาวเหมือนเมื่อวาน ผมถามเขาไปซื้อครีมมาใส่เเล้วเหรอ เขาบอกว่าเปล่าไม่ได้ใส่คลีม เขาเอาน้ำมันหมูมาทาที่หน้าแข้ง เหมือนที่ผมบอก 555 ผมนึกถึงตอนนั้นก็ตลกดี เราพูดเล่นๆเเต่เพื่อนไปทำจริง

สำหรับอากาศหนาวแบบนี้หลายๆโรงเรียนทางภาคเหนือคงจะกำลังจัดการเรียนการสอนกลางแดดกันหลายวิชาเลยนะครับ อากาศหนาวแบบนี้ก็ชวนให้คิดถึงคุณครูที่ทำหน้าที่สอนอยู่บนดอย คงจะหนาวน่าดูเลยนะครับ ยังไงผมก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณครูทุกท่านที่สอนหนังสืออยู่บนพื้นที่สูงมีอากาศหนาวทุกๆท่าน สู้ต่อไปเพื่อเด็กครับผม วันนี้ผมก็ขอทักทายคุณครูทุกท่านเพียงเท่านี้ก่อนครับ ขอตัวไปสอนหนังสือก่อนนะครับ ^^

 ในวันที่โรงเรียนหนาว…

คลิกให้คะแนนโพสต์นี้
[Total: 0 Average: 0]